„W trakcie prowadzonych coraz bardziej systematycznie i metodycznie prac wykopaliskowych przybywało „głazów" w 1931 roku odnaleziono fragmenty prasy na terenie starożytnej Hermonassy na półwyspie Tamań, w rok później — w Tiritaka, w kolejnym roku w Mirmekionie, w następnym w Pantikapajonie. Stało się oczywiste, że należy zrewidować mniemanie o braku rodzimej produkcji winiarskiej w Państwie Bosforskim. „Zbiornik na wodę deszczową" nie zawierał nigdy ani deszczówki, ani żadnej innej wody, ponieważ przeznaczony był na wino 10. Systematyczne studia profesora W. F. Gajdukicwicza nad bosforskim winiarstwem zaowocowały pracą Winodielije na Bospore, wydaną w 1958 roku ". Wykopaliska archeologiczne są naturalnie kontynuowane, wraz z nimi przybywa nowych, cennych znalezisk; są wśród nich prasy, a nawet cała wytwórnia wina. Jedną z najlepiej zachowanych odkryła polska ekspedycja archeologiczna, kierowana przez profesora Kazimierza Michałowskiego w Mirmekionie 12. Polskie odkrycie pozwoliło odtworzyć proces produkcji, a także wniosło dość ścisłe dane co do jej rozmiarów.
W latach 1956—1958 Polacy rozkopali niewielki fragment staro
10 Podobne pomyłki zdarzają się i obecnie. W roku 1978 w jednym z greckich nadczarnomorskich miast odkopano dom. Następnego roku w Leningradzie, na wszechzwiązkowej sesji archeologicznej, wysunięto przypuszczenie, że jedno z pomieszczeń z dwoma wannami kamiennymi i platformą pełniło rolę łaźni (bani!). Tymczasem była to po prostu wytwórnia wina. w dodatku bardzo typowa (por. J. W. Jacenko, Wińodielnia na posielenii Czajka. ..Kratkije Soobszczenija" 1983. nr 174. s. 18—25).“(12)