„W końcu niecelowe byłoby również używanie słowa flirt jako osłony upiększającej na oznaczenie stosunków seksualnych pozamałżeńskich, w których dochodzi zwykle do spółkowania.
W niektórych środowiskach uważa się za bardziej praktyczne i eleganckie użycie słowa „flirt" na oznaczenie „wszystkiego z wyjątkiem jednego". W tym znaczeniu w zakres flirtu wchodziłaby również cała faza gry miłosnej. Rezygnujemy więc z takiego określenia, ponieważ mamy lepsze i wierniejsze, oraz dlatego że dla naszych celów nie potrzebujemy osłonek upiększających.
Nie możemy się jednak obejść bez pojęcia flirtu, gdy określimy go (według mojego mniemania) zgodnie z jego pierwotnym znaczeniem. W myśl tego flirt jest to preludium miłosne z zastosowaniem wszystkich środków wzmagających podniecenie psychiczne, jednak ze świadomym zamiarem nieprzekraczania granic preludium .
W tej postaci flirt może u małżonków (a właściwie przede wszystkim u nich) osiągać piękne wyniki w zakresie odnowienia i odświeżenia ich uczuć miłosnych. Dlatego flirt, po dobnie jak kokieterię, należy w odpowiednich momentach stosować w małżeństwie, a nie wolno go absolutnie zaniedbywać w małżeństwie doskonałym.“(1)