„Kolor żółty z kwiatu trzciny. Suche kwiatostany trzciny (Phragmites communis) zdobyte jesienią dostarczają na ałunowej bejcy wiele pięknych i trwałych odcieni.
19. Kolor złotożółty matowy. Wełnę bejcuje się gotując ją 90 minut w wodzie z zawartością 240 g ałunu, po czym zostawia ją do wystudzenia, lekko wyciska a w wilgotnym stanie pozostawia na 2—3 dni. Zabejcowaną w ten sposób wełnę oraz 4—8 kg kwiatu trzciny układa się warstwami (najpierw kwiatostany, następnie wełnę, po czym znowu kwiaty itd.) w kotle, zalewa zimną wodą (30 1), powoli doprowadza do wrzenia i gotuje 60 minut. Na koniec wyjmuje się wełnę z kotła, usuwa z niej kwiaty, płucze i suszy. Dodatek 4—8 g potasu do kąpieli barwiącej powoduje drobne różnice o odcieniu zielonkawym i szarym.
Tak samo bejcuje się i farbuje przy użyciu rdestu (Polygonum persicaria i Pol. lapathifolium), rośliny o łodygach wyprostowanych lub płożących się, rosnącej w dużych ilościach na brzegach dróg, wód (rzek, strumieni) na polach i rumowiskach, a ukazującej się dopiero pod koniec maja.
Liście należy zbierać tuż przed kwitnieniem rośliny. Zastosowane w stanie świeżym w połączeniu z ałunem dostarczają bardzo trwałego żółtego barwnika.“(6)